Fot. Urszula Janecka, Lasy Państwowe

Myli się ten, kto myśli, że głucha cisza w lesie świadczy o tym, że nic się tu nie dzieje. Wręcz przeciwnie, o tej porze roku las również tętni życiem i warto zachować szczególną ostrożność, jeśli znajdujemy się w jego pobliżu – donoszą Lasy Państwowe.
Zwierzęta w zimie też żerują
Większość zwierząt, szczególnie owadów, zapadła już w sen zimowy. Aktywność wśród gałęzi drzew wykazują jedynie niektóre gatunki ptaków pozostających u nas na zimę – mysikróliki, sikorki bogatki i modre, ubogie oraz sosnówki, a także blisko z sikorami spokrewnione raniuszki.
W zimowym lesie spotykamy również ptaki, których nie było tu latem i jesienią. Przylatują do nas z północy mało płochliwe jemiołuszki, rzadziej myszołowy włochate.
O tej porze roku, kiedy nie ma liści i większość ptasiej drobnicy milknie, to słychać donośny odgłos żerujących dzięciołów. Dźwięk ten rozchodzi się po całej kniei w wyniku rezonowania pni drzew, w których ptak poszukuje i z których wydłubuje larwy owadów. Najczęściej stuka dzięcioł duży. Ale możemy spotkać również jego kuzynów dzięcioła czarnego, zielonego oraz inne gatunki zamieszkujące Puszczę Białowieską.
Zwierzęta, które nie zasypiają, szukają pożywienia w lesie i poza nim. Dlatego trzeba uważać, na dziki, jelenie i żubry, gdyż częściej będzie je można spotkać bliżej ludzkich siedzib.
Szukaj śladów na śniegu
Jeśli nie zaobserwujemy zwierząt bezpośrednio, na pewno spotkamy ślady ich aktywności. Przy leśnych dróżkach, pod drzewami, można spotkać delikatnie odgarnięty śnieg i wystające spod niego ogryzione krzewinki borówki i wrzosu, to nieomylny ślad żerowania sarny.
W pobliżu będzie można znaleźć wygniecione w śniegu zagłębienie znaczące miejsce odpoczynku zwierzęcia. Obdarte z kory młode sosny, ślady siekaczy na gładkiej korze świerka i okorowane drewno sosnowe świadczą o żerowaniu jeleni. Takie uszkodzenia drzew, nazywane przez leśników spałowaniem, są wynikiem wzmożonego zapotrzebowania jeleni na znajdujące się w korze garbniki, wapno i fosfor, a także sole mineralne potrzebne na budowę poroża i kośćca oraz zachowania równowagi biochemicznej organizmu.
Tropy zwierząt odciśnięte w śniegu pomogą poznać zimowe życie lasu. Zimą jest o wiele lepsza okazja niż latem, aby bawić się w tropicieli i uczyć się odczytywania krok po kroku zachowań jego mieszkańców, od wyruszenia na żer, aż po ukrycie się w ostoi.
Z łatwością można odnaleźć tropy jelenia, sarny i dzika, bywa że łosia, żubra, wilka czy rysia. Widać także tropy drobniejszych ssaków – wiewiórki, kuny, zająca, a nad ciekami wodnymi- wydry, norki czy bobra.
Dla lasu ważny śnieg
W zimie dla lasu ważny jest śnieg. Biały puch pokrywa rośliny runa leśnego, zabezpieczając je przed przemrożeniem. Gorzej, jeśli śniegu jest dużo i jest mokry, jak miało to miejsce w ostatnich dniach. Taki opad stanowi duże zagrożenie dla lasu – ostatnie śnieżyce, które przeszły przez południową, środkową i północno-wschodnią część Polski połamały kruche gałęzie drzew.

04.12.2017 12:32